Yıl sonu geldiğinde çoğu işletmede tek bir soru sorulur: kaç para kazandık?
Bu önemli bir sorudur ama tek başına gelecek yılın planını kurmaya yetmez.
Dört başlıkta değerlendirme
Finansal. Ciro, kâr marjı, nakit dengesi, tahsilat süresi, borç durumu. Sadece toplam değil; geçen yıla göre değişim.
Müşteri. Kaç yeni müşteri geldi, kaç müşteri kayboldu? En büyük beş müşterinin payı arttı mı? Şikâyetler nasıl seyretti?
Operasyon. Teslim süreleri, hata oranları, stok devir hızı, iade oranı. İşin kendisi daha mı iyi yapılıyor?
Ekip. Kaç kişi ayrıldı, kaç kişi katıldı? Kimler gelişti? Hangi pozisyonlarda zorlanıldı?
Üç soru
Rakamları çıkardıktan sonra ekiple birlikte üç soruyu cevaplayın:
Ne iyi gitti? Tekrar edilecek şeyler. Başarıyı analiz etmek, başarısızlığı analiz etmek kadar öğreticidir.
Ne kötü gitti? Suçlu aramadan, sebep arayarak.
Ne farklı yapacağız? En fazla üç madde. Otuz maddelik iyileştirme listesi hiç uygulanmaz.
Ekibi dahil edin
Değerlendirmeyi tek başınıza yapmayın. Sahadaki insanlar sizin görmediğiniz şeyleri görür.
Ayrıca sürece dahil edilen ekip, gelecek yılın hedeflerini de sahiplenir.
Gelecek yıla bağlamak
Değerlendirme bir rapor olarak kalmamalı. Çıkan üç madde, gelecek yılın somut hedeflerine dönüşmeli — sayısıyla, tarihiyle, sorumlusuyla.
Aksi halde aynı değerlendirme gelecek yıl da aynı şekilde yapılır.
Veriyi hazır tutmak
Bu değerlendirme, kayıtlar düzenliyse birkaç saatlik iştir. Dağınıksa haftalar sürer ve genelde hiç yapılmaz.
Yani yıl sonu değerlendirmesinin kalitesi, yıl boyunca tutulan kaydın kalitesine bağlıdır.
Kendinize sorun: Geçen yılın değerlendirmesinde çıkan maddeler bu yıl uygulandı mı? Uygulanmadıysa, değerlendirme bir alışkanlığa değil ritüele dönüşmüş demektir.