Gün on iki saat sürüyor, akşam olduğunda yapılacaklar listesi dünkünden uzun. Bu tablo çoğu işletme sahibi için tanıdıktır.
Sorun genelde zaman azlığı değil, zamanın nereye gittiğinin bilinmemesidir.
Önce ölçün
Bir hafta boyunca ne yaptığınızı kabaca not edin. Saat kaçta ne yaptınız, ne kadar sürdü?
Bu kayıt genelde iki şeyi ortaya çıkarır: beklenenden çok daha fazla zamanın kesintilere gittiği ve gerçekten önemli işlere ayrılan sürenin ne kadar az olduğu.
Dört kategoriye ayırın
Sadece siz yapabilirsiniz. Stratejik kararlar, kilit müşteri ilişkileri, ekip yönetimi. Zamanınızın çoğu buraya gitmeli.
Başkası yapabilir ama siz daha iyi yaparsınız. Devredilmeli. Kısa vadede kalite düşer, uzun vadede kazanç büyüktür.
Başkası daha iyi yapar. Hemen devredilmeli.
Kimse yapmasa da olur. Bunlar şaşırtıcı derecede çoktur. Listeden çıkarın.
Kesintiler
Kapı çalar, telefon gelir, "bir dakikanı alabilir miyim" denir. Her kesinti sadece süresi kadar zaman almaz; dikkat toplamak da zaman ister.
Basit bir düzen: günün belirli bir dilimini kesintisiz çalışmaya ayırın ve bunu ekiple konuşun. "10-12 arası acil olmayan konularda müsait değilim."
Toplu yapmak
Benzer işleri bir arada yapmak zaman kazandırır: tüm telefon görüşmelerini bir dilimde, tüm onayları bir seferde, tüm e-postaları belirli saatlerde.
Sürekli mod değiştirmek, en büyük gizli zaman kaybıdır.
Hayır demek
Her fırsat değerlendirilmek zorunda değil. Her toplantıya katılmak, her işi almak, her davete gitmek gerekmiyor.
Evet dediğiniz her şey, başka bir şeye hayır demektir — ama bu genelde fark edilmez.
Kendinize sorun: Dün sekiz saatinizin kaçı, sadece sizin yapabileceğiniz işlere gitti?